Πώς ο Lamine Yamal έγινε σούπερ σταρ: 5 βασικά μαθήματα

Ελπίζουμε ότι αυτό το κομμάτι θα εμπνεύσει κάθε νεαρό ποδοσφαιριστή στο ταξίδι του προς την κορυφή. Σε αυτό το χαρακτηριστικό, ρίχνουμε μια ματιά στο Lamine Yamal. Η ιστορία του και τι μπορούν να μάθουν οι ανερχόμενοι ποδοσφαιριστές από αυτόν.

Κάθε φορά που ο Lamine Yamal μπαίνει στο γήπεδο για την FC Barcelona, ​​το πλήθος κρατά την ανάσα του. Μόλις στα 17 του, κάνει ήδη πράγματα με ένα ποδόσφαιρο που κάνουν τους ανθρώπους να χαμογελούν με δυσπιστία. Όμως η ιστορία του ξεκινά μακριά από τα έντονα φώτα του γηπέδου της Μπαρτσελόνα, στους ήσυχους δρόμους της Ροκαφόντα.

1. Ξεκίνησε από τους δρόμους

«Δεν μπορείς να παίξεις στο κορυφαίο πρωτάθλημα όπως έπαιζες στο πάρκο», λέει ο Γιαμάλ με ένα συνειδητό χαμόγελο. «Αλλά το 60% με 70% του παιχνιδιού μου προέρχεται από την πονηριά του να παίζω με άλλα παιδιά στη Ροκαφόντα». Πριν από τα φανταχτερά γήπεδα προπόνησης, ο Yamal και οι φίλοι του έπαιζαν μέχρι που οι μητέρες τους φώναξαν σπίτι για φαγητό.

Η διάσημη ακαδημία νέων της Μπαρτσελόνα τον εντόπισε όταν ήταν επτά ετών. Στην ακαδημία, που ονομάζεται La Masia, ο Yamal έδειξε ότι ήταν ξεχωριστός – όχι μόνο λόγω των κόλπων του με την μπάλα, αλλά επειδή ήθελε να μάθει περισσότερα από οποιονδήποτε άλλον. Όταν άλλα παιδιά πήγαιναν σπίτι, εκείνος έμεινε για να εξασκηθεί. Δούλεψε ακόμη και πολύ σκληρά για να γίνει καλύτερος στο λάκτισμα με το πιο αδύναμο πόδι του. Όλες αυτές οι επιπλέον ώρες απέδωσαν: στα 15 του, έγινε ο νεότερος παίκτης που έπαιξε ποτέ για την κύρια ομάδα της Μπαρτσελόνα.

2. Οι δύσκολοι καιροί σε κάνουν πιο δυνατό

Το να είσαι έφηβος σταρ του ποδοσφαίρου δεν είναι εύκολο. Αλλά ο Yamal έχει έναν απλό τρόπο να αντιμετωπίσει την πίεση: «Αισθάνεσαι πίεση μόνο όταν το σκέφτεσαι. Αν απολαμβάνεις αυτό που κάνεις και διασκεδάζεις, δεν έχεις πίεση».

Ακόμα κι όταν πόνεσε το γόνατό του και δεν μπορούσε να παίξει για λίγο, δεν το έβαλε κάτω. Αντίθετα, έβλεπε παιχνίδια και μελετούσε πώς κινούνταν οι άλλοι παίκτες. Όταν επέστρεψε, ήταν ακόμα καλύτερος από πριν.

3. Πρώτα η οικογένεια

Πίσω από την επιτυχία του Γιαμάλ κρύβεται μια οικογένεια που πίστεψε στα όνειρά του. Η μαμά του δούλευε πολλές ώρες και ο μπαμπάς του έκανε ό,τι μπορούσε για να τον κάνει να εξασκηθεί. Όταν τα εισιτήρια του τρένου ήταν πολύ ακριβά, οι γείτονες βοηθούσαν. Αυτό είναι το είδος της υποστήριξης που σε κρατάει όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.

Ο πρώτος προπονητής του, Marc Serra, θυμάται: «Ο Lamine ήταν πάντα πρόθυμος να μάθει. Έκανε ερωτήσεις, έβλεπε βίντεο με τους αγαπημένους του παίκτες και εφάρμοζε όσα έμαθε στο γήπεδο». Αλλά ήταν η οικογένειά του που τον κράτησε συγκεντρωμένο όταν η φήμη ήρθε να χτυπήσει.

4. Μένοντας ταπεινός

Αυτές τις μέρες, ο Yamal παίζει μπροστά σε χιλιάδες θαυμαστές. Δεν έχει ξεχάσει όμως από πού ήρθε. Αφού σημείωσε ένα γκολ, βάζει ένα ειδικό σήμα – “3-0-4” – τον ​​ταχυδρομικό κώδικα της παλιάς του γειτονιάς. Είναι ο τρόπος του να λέει ευχαριστώ στον Ροκαφόντα.

«Είμαι απλώς ένα παιδί από τη Ροκαφόντα που του αρέσει να παίζει ποδόσφαιρο», λέει. «Δεν βλέπω τον εαυτό μου ως αστέρι. Βλέπω τον εαυτό μου ως κάποιον που έχει την τύχη να κάνει αυτό που αγαπά κάθε μέρα».

5. A Bridge Between Worlds

Γεννήθηκε στην Ισπανία από Μαροκινό πατέρα και μητέρα Ισημερινή. Ενώ τώρα είναι σούπερ σταρ και παίζει με την εθνική Ισπανίας, δεν έχει ξεχάσει τις αφρικανικές ρίζες του. Στο σπίτι, ο Γιαμάλ μιλά αραβικά με την οικογένειά του και λατρεύει τη μαροκινή μαγειρική της γιαγιάς του. Είναι επίσης συντονισμένος με την ισημερινή ρίζα του. Η ιστορία του είναι ιδιαίτερη γιατί δείχνει πώς το να είσαι διαφορετικός μπορεί να είναι δύναμη. Όπως λέει ο Simon Chadwick, που μελετά τον αθλητισμό και την κοινωνία: «Ο Yamal είναι πραγματικά ο πρωτοπόρος μιας νέας γενιάς Ισπανών».

Συμπέρασμα

Όταν βλέπετε τον Yamal να παίζει σήμερα, δεν βλέπετε απλά ένα ταλαντούχο παιδί με ποδόσφαιρο. Βλέπετε τι συμβαίνει όταν κάποιος εργάζεται σκληρά για τα όνειρά του και παραμένει πιστός στον εαυτό του στην πορεία.

Αυτό το «3-0-4» που δείχνει αφού σκοράρει δεν είναι απλώς ένας αριθμός – είναι ένα μήνυμα προς κάθε παιδί που προπονείται στη γειτονιά του: τα όνειρά σας αξίζει να κυνηγήσετε, από πού κι αν ξεκινήσετε.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα δείτε τον Yamal να ντριμπλάρει περαστικούς αμυντικούς σαν να μην είναι εκεί, θυμηθείτε: έμαθε αυτές τις κινήσεις στους ίδιους δρόμους όπου παίζουν παιδιά σε όλο τον κόσμο αυτή τη στιγμή, κάνοντας τα δικά τους μεγάλα όνειρα.